“Je bent pas echt vrij als anderen jou die vrijheid gunnen.”

Niels vind dat iedereen een tweede kans verdient. En een derde en een vierde.

Een match tussen werkzoekende en werkgever. Beiden zijn enthousiast en klaar om met elkaar in zee te gaan. Maar er is een probleem waardoor het contract niet kan worden getekend. 

Dan komt Everyday Heroes om de hoek kijken. De stichting biedt het laatste financiële steuntje in de rug om de weg naar werk te voltooien. Soms vrij letterlijk: geld voor de fiets om naar kantoor te reizen. Maar er is ook budget voor een kunstgebit. Een stralende glimlach kan het verschil maken tussen wél of geen baan.

We ontmoeten oprichter Niels Agterberg voor een gesprek in de achtertuin van zijn (hobby)boerderij. In zijn vrije tijd scharrelt hij graag rond op het erf, want met dertien schapen, zes kippen, hond Zoë én kat Poes is er altijd iets te doen.

Hoe ben je begonnen met Everyday Heroes?
“Daarvoor moet ik eerst iets vertellen over een ander bedrijf waar ik in 2010 ben ingestapt. Werving- en selectiebureau ACES International, gericht op de IT-sector. Voor een functie sprak ik soms tien mensen, waarvan vijf ongeschikt en vijf heel goed. Uiteindelijk werd er maar eentje aangenomen, dus had je nog vier hele goede mensen over. Om die ook te kunnen plaatsen, hebben we software ontwikkeld voor een soort gevalideerde vacaturebank. Die software werd weer opgepikt door zorginstellingen die datzelfde wilden voor mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt. Een betrouwbaar platform dat werkgevers en werkzoekenden aan elkaar koppelt. Toch kwamen we er al snel achter dat simpelweg vraag en aanbod bij elkaar brengen niet het grootste probleem oploste.”

Waar liepen jullie precies tegenaan?
“Nou, wij brachten dus veel vraag en aanbod bij elkaar, maar het bleek dat aan het eind van het sollicitatieproces steeds iets was waardoor mensen tóch niet werden aangenomen. Dus zijn we dat gaan onderzoeken. Het ging bijvoorbeeld om werknemers die geen fiets hadden en daar zelf niet voor konden zorgen. Van werkgevers kregen we te horen dat zij daar ook niet voor gingen betalen. Iemand aannemen zonder de juiste papieren of ervaring wás al een investering.”

Er waren geen organisaties waarbij mensen met dit probleem konden aankloppen?
“Er zijn ongelofelijk veel voorzieningen waar mensen een beroep op kunnen doen, maar daartussen valt iemand makkelijk tussen wal en schip. Bijvoorbeeld vanwege precedentwerking: als een uitkeringsinstantie één aanvrager een fiets geeft, is de angst dat ze daarna álle aanvragers een fiets moeten geven. Daar kun je natuurlijk over discussiëren, maar dat lost niets op. Daarnaast zie je vaak dat maatwerk veel tijd kost en discussie oplevert, waarna de baan die voor iemand in het verschiet ligt al weg is. En dus gaan hulpverleners het zelf maar proberen te regelen. Ik sprak een jobcoach die iedere maandagochtend met z’n cliënt op het station afsprak om uit eigen zak een treinkaartje voor hem te kunnen kopen. Dat is natuurlijk voor niemand vol te houden. Met Everyday Heroes proberen we deze problemen op te lossen zodat mensen die willen werken niets meer in de weg staat.”


“Ik sprak een jobcoach die iedere maandagochtend met z’n cliënt op het station afsprak om uit eigen zak een treinkaartje voor hem te kopen. Dat is natuurlijk voor niemand vol te houden.”

Waarom vind je het zelf belangrijk om je hiervoor in te zetten?
“Van huis uit heb ik die maatschappelijke bewustheid al meegekregen. Mijn moeder is fysiotherapeut in de gehandicaptenzorg. Mijn vader heeft daar van alles gedaan rondom het aansturen van werk- en dagbesteding. Bij ons was in principe zijn we gelijk en is niemand meer of minder is dan de ander. Het motto thuis was: “normaal wat normaal kan”. Niet gelijk van iemand een patiënt maken, maar wel de helpende hand bieden waar nodig. Tegelijkertijd realiseer ik me ook dat iedereen in zijn eigen bubbel zit. Daarom wordt het steeds moeilijker om je in te leven in de situatie van de ander, en dat maakt het bieden van maatwerk een lastig vraagstuk vanuit wet- en regelgeving.”

Hoe verhoudt dit zich tot het helpen van ex-gedetineerden?
“Ik vind uit principe dat iedereen een tweede kans verdient. En een derde en een vierde. Dat is een afwijkende mening. Ik zie voorbeelden waar men op individueel niveau wil beoordelen of iemand voldoende is ‘afgestraft’. Sowieso al een vreselijke term. Terwijl ik denk: daar hebben we rechters voor. En als mensen hun straf hebben uitgezeten, we hen beter kunnen opnemen in de maatschappij dan blijven behandelen als misdadigers. Nog los van wat je vanuit ethisch oogpunt vindt, is het maatschappelijk en economisch ook nog eens verstandiger.

Ik geloof bovendien dat iedereen in de gevangenis terecht kan komen, en dat die kans sterk vergroot door omstandigheden waar je zelf geen invloed op hebt. In welke buurt je wordt geboren, met welke achternaam, welke ouders. Laten we eerlijk zijn: als je Niels Agterberg heet en opgroeit in Baarn bij twee goed opgeleide ouders die altijd voor je klaarstaan, dan is de kans een stuk minder groot dat je een keer een fout pakketje wegbrengt. Blijkbaar heb ik een soort Robin Hood-ziekte waardoor ik graag opkom voor mensen die het moeilijker hebben.” 

 

“Laten we eerlijk zijn: als je Niels Agterberg heet en opgroeit in Baarn bij twee goed opgeleide ouders die altijd voor je klaarstaan, dan is de kans een stuk minder groot dat je een keer een fout pakketje wegbrengt.”

Waarom doe je mee met Gedaankrijgers?
“Vanuit Everyday Heroes zie ik dat veel professionals vastlopen in het systeem. Er is veel frustratie: dingen kunnen niet, terwijl het onmiskenbaar is dat een bepaalde ingreep ervoor zorgt dat iemand ‘gewoon meedoet’. Professionals kunnen vaak prima inschatten wat er nodig is, maar zijn naar verloop van tijd murw-geslagen en dat is doodzonde. Daardoor missen mensen mogelijkheden. Ik geloof daarnaast sterk dat je niet te veel handen aan het bed moet hebben, en dat is helaas precies wat in Nederland vaak gebeurt. Als iemand iets nodig heeft, wordt hem of haar gevraagd het hele hebben en houden op tafel te leggen. Ik vind dat niet kunnen, en het is wat mij betreft ook onnodig. Het gaat om het geloof in de stap die iemand kan zetten. En dan heb je iemand nodig die regie houdt, het proces overziet, initiatief neemt en een stap extra zet, oftewel: een Gedaankrijger.”

Welke rol speelt Everyday Heroes in bij Gedaankrijgers?
“Met Everyday Heroes garanderen we dat wat je als hulpverlener aan maatwerk voor een kandidaat nodig hebt, ook echt kan worden gerealiseerd. De professionals weten het beste wat hun kandidaat nodig heeft en kunnen daarvoor vervolgens bij ons terecht voor een aanvraag. Aan onze kant wordt dat besproken in een commissie. Binnen twee weken kan het probleem zijn opgelost.” 

Zijn daar nog voorwaarden aan verbonden? 
“Wij kijken naar de toekomst. Naar de stap die iemand nu zet, in plaats van wat hij of zij in het verleden heeft gedaan. Wij vertrouwen op het inschattingsvermogen van de professionals. Natuurlijk zijn er spelregels, bijvoorbeeld dat het bij moet dragen aan de stap naar werk, en vragen wij wel om te checken of iemand die fiets ook echt voor zijn werk nodig heeft. Als daaruit blijkt dat het allemaal gewoon klopt, wordt dat budget gewoon toegekend. Hierbij luisteren we goed naar de Gedaankrijger die de persoon in kwestie begeleidt. We gaan ervan uit dat de mensen die door Gedaankrijgers worden ondersteund ook echt graag aan het werk willen. De motivatie van de werkzoekende is onze belangrijkste eis. Als iemand kan en wil, maken wij het mogelijk.”

Hoe zie je de toekomst van Everyday Heroes?
“Het is een stichting, dus we hoeven geen winst te maken. We krijgen wel wat subsidies, maar uiteindelijk is het model dat van iedere euro die bij ons binnenkomt om mensen aan het werk te helpen, vanuit fondsen, bedrijven en particulieren, 75% naar de werkzoekende gaat.  In dit geval de ex-gedetineerde die door Gedaankrijgers wordt ondersteund. Dus 75% wordt uitgegeven aan rijbewijzen, fietsen, opleidingen, trainingen en 25% mag worden uitgegeven aan de organisatie. Dus de mensen, de accountant, de systemen. Op dit moment is dat nog niet helemaal sluitend voor de groei die we voor ogen hebben. Uiteindelijk willen we tienduizenden mensen aan werk helpen. Om die grotere jas aan te trekken is samenwerking met fondsen nodig. Uiteindelijk willen we tienduizenden mensen aan werk helpen.” 

Ook gebruikmaken van het Gedaankrijgersbudget?

Wanneer je onze training volgt kun je gebruikmaken van het Gedaankrijgersbudget van Everyday Heroes. Je bepaalt op basis van jouw eigen leerplan en die van je kandidaten hoe je dit toepast om de laatste stap richting een succesvolle re-integratie te zetten. 

Kijken wat Gedaankrijgers
voor jou kan doen?